Ooit gehoord van de Poolse componisten Józef Koffler en Konstanty Regamey?

Beiden waren vertegenwoordigers van het door Schönberg geïntroduceerde twaalftoonscomponeren en bereikten daarmee flamboyante resultaten. Beiden raakten in de vergetelheid – Koffler verdween in 1944 en Regamey belandde in Zwitserland, waar hij tot zijn dood in 1982 werkte als indoloog – en beiden zijn herontdekt door Werner Herbers, de leider van de Ebony Band

Kofflers 'Strijktrio' uit 1928 is een verrassend stuk in een zo soepel en elegant twaalftoonsidioom, dat het bijna classicistisch aandoet. De muziek is een stuk toegankelijker dan die van Schönberg of zelfs van Alban Berg. Spookachtige trillers en een gewiekst fugato ontbreken niet. Het wordt gevolgd door Kofflers cantate 'Die Liebe', die rijk is aan zoetvloeiende tertsen en dankzij sopraan Barbara Hannigan en de drie instrumentalisten een wonderschone uitvoering krijgt.

Regamey schreef zijn Kwintet voor klarinet, fagot, viool, cello en piano in de oorlogsjaren. Het is een robuust, maar zeer speels stuk, waarin de componist zijn noten in verschillende stilistische jasjes hijst, maar toch greep op de onderliggende anatomie houdt.